Глава 66
— А-а! —
Шэнь Лян отреагировал и спешно отпустил её руку, её маленькое личико залилось румянцем.
Слишком волнительно внезапно вернуться к человеческой форме...
— Ты чувствуешь себя иначе, чем раньше? —
Чжу Бай потер свои застывшие щеки и спросил.
— Хмм... Как будто... сердцебиение ускорилось, температура тела повысилась, а чувствительность стала намного острее. —
Шэнь Лян наклонила голову и ответила.
Чжу Бай нахмурился.
Шэнь Лян, кажется, вернулась к норме, но признаки зомби не исчезли полностью.
Во-первых, линии на шее.
От паутинообразного золотого узора они превратились в цветок Голд Бегонии, что больше походило на татуировку.
Во-вторых, глаза.
Приглядитесь, центр зрачка всё ещё остаётся чисто белым.
— Так это зомби или человек? —
Чжу Бай тоже немного запутался.
— Ужин готов! —
Настало время обеда.
Чжун Цинъэр, одевшая фартук с номером "207", подала на стол изысканные блюда.
Теперь она в основном заботится о трёх разовых приемах пищи.
Не то чтобы все её угнетали, просто она просто любит готовить.
Шэнь Лян спустился вниз по лестнице.
Запах еды заставил его пошевелить указательным пальцем и быстро направиться к обеденному столу, чтобы усесться.
Тушеная свинина, жареная баранина с луком, тушёная рыба...
Хотя это все бытовые блюда, каждое из них обладает великолепным сочетанием цвета, аромата и вкуса.
— Выглядит вкусно! —
Шэнь Лян сглотнул слюну.
— Сестра Шэнь Лян, ты не хочешь есть... а? —
— Подожди, почему твои глаза изменились? —
Чжун Цинъэр воскликнула.
Все услышали звук и посмотрели.
Только тогда я понял, что внешность Шэнь Ляна почти такая же, как у обычных людей!
— Эй, я всё ещё должен поблагодарить Сяо Бай Бай.
— Я должна считаться человеком сейчас, верно? —
Шэнь Лян сказал с улыбкой.
— Очень хорошо!
— Сестра Шэнь Лян, поздравляем!
— Я знал, что ты выздоровеешь! —
Девушки ликовали, испытывая радость за неё от всего сердца.
После этого периода общения дружба между ними стала очень глубокой.
— Могу ли я... сначала взять кусочек мяса? —
Шэнь Лян с нетерпением сказал.
— Конечно. —
Чжун Цинъэр кивнула.
Шэнь Лян взял кусок тушёной свинины и положил его в рот, он был мягким и сладким, и растаял во рту.
— Слишком вкусно! —
— Вооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооооо